سيستم پيكربندی  ASP.NET 2.0 

پياده كنندگان برنامه های وب كه از  فن آوری ASP كلاسيك به منظور پياده سازی برنامه های وب در گذشته ای نه چندان دور استفاده می كردند ( و شايد هم اينك نيز استفاده می نمايند ) ، به ياد دارند كه اطلاعات پيكربندی برنامه های فوق به صورت باينری و در محلی با نام متابيس IIS ، ذخيره می گردد . پياده كنندگان برنامه های وب برای اعمال تغييرات لازم در متابيس از دو گزينه متداول استفاده می كردند : نوشتن اسكريپت های مورد نياز و يا استفاده از كنسول مديريتی برنامه IIS ( سرويس دهنده وب مايكروسافت ) .
برخلاف ASP كلاسيك ، در ASP.NET 1.x حضور متابيس ها كم رنگ گرديد و در مقابل ، استفاده از يك سيستم پيكربندی مبتنی بر xml مورد توجه قرار گرفت . عليرغم اين كه سيستم فوق دارای انعطاف بمراتب بيشتری نسبت به نسخه قبلی است ولی امكانات مديريتی مناسبی را به منظور ويرايش فايل های پيكربندی در اختيار پياده كنندگان برنامه های وب قرار نمی دهد . تنها گزينه موجود برای ويرايش يك فايل پيكربندی ، برخورد با فايل پيكربندی به عنوان يك فايل xml و بهنگام سازی آن فايل بر اساس ماهيت فايل های xml است .  مهمترين مشكل رويكرد فوق ، برخورد با تمامی بخش های فايل پيكربندی به عنوان گره های xml است .
در ASP.NET 2.0 ، امكانات و پتانسيل های متعددی به منظور مديريت پيكربندی برنامه های وب ارائه شده است با اين هدف كه بتوان با سادگی و سرعت بيشتری پيكربندی يك برنامه وب را انجام داد .خواندن و ويرايش فايل های پيكربندی در يك ماشين محلی و يا از راه دور از جمله مهمترين ويژگی های ارائه شده در ASP.NET 2.0 می باشد .
اطلاعات پيكربندی يك برنامه ASP.NET  در دو فايل مهم Xml ذخيره می گردد . از Xml برای تشريح خصلت ها و رفتار جنبه های مختلف برنامه های ASP.NET استفاده می‌شود . سيستم  پيكربندی ASP.NET از دو فايل پيكربندی استفاده می نمايد :

• machine.config : فايل پيكربندی سرويس دهنده 

• Web.Config : فايل پيكربندی برنامه

با توجه به ماهيت فايل های پيكربندی ( فايل هائی از نوع  xml ) ، عناصری كه مسئوليت تشريح پيكربندی را برعهده دارند نسبت به حروف بزرگ و كوچك حساس می باشند .